Aile,
evin pansiyon, mutfağın lokanta olarak kullanıldığı, çocukların
kreşlerde ve yuvalarda büyütüldüğü, eşlerin sadece akşamları ve tatil
günleri tıpkı bir pansiyonun müşterileri gibi bir araya geldiği sentetik
bir kurum değildir.
Aile, kendisini oluşturan bireylerin mutluluk
çeşmesi olan, bireylerinin birbiriyle yüreklerini paylaştıkları, evin
bir barınak olmaktan öte bir sığınak ve hatta cennete dönüştüğü, toprağı
yürek, tohumu sevgi, meyvesi mutluluk olan bir müessesedir. [Mustafa
İslamoğlu]
